A B N W W L K A T ?!!

Oo.. nawawala nga ako.. bata plang ako nawawala na ako. Kung saan saan nagsususuot, kung saan saan sumusulpot. Kung saan-saan nagtatago, kung sino-sino ang nakakatagpo. Ang dami nilang tinawag sakin.. layas, gala, lakwatsero, lagalag at kung anu-ano pang nakakasakit ng damdamin at nakakaguho ng kalooban, pero maniwala kayo sa hindi. Isa akong “tangang maynila” gala lang ako sa tundo pero sa kalakhang maynila mangmang na ako. Naalala ko ang una akong pagkawala (sabay tingin sa langit with sound effects..) kinder ako nun. Sa Don Bosco Kindergarten malapit samin.. graduation naming nun at kasama ko si pudra dahil kasalukuyang naghahanda si mudrax ng bibihirang lutuin sa mga handaan.. ispageti! .. ok mabalik tayo sa Don Bosco.. mga 15 minutes nlng eh magsisimul na ang programa at isa-isang tatawagin an gaming mga pangalan.. ng bigla kong niyaya ang kaibigang tropang kaututan ng dila ko na si Mark Anthony Asto.. (complete name pa yan!). ang pagkakaalam ko kasi nun eh sa likod lang ng Don Bosco ang eskwelahan ng utol ko.. so niyaya ko si Anthony.. “ne! punta tayong amado.. sa likod lang daw un nitong donbosco sabi ni kuya eh.. puntahan natin si kuya?!” ..but Anthony rejected my offer.. pumalag sya at pumiglas.. pero ok lang.. kayak o nmn yun magisa. So umalis ako sa donbosco.. pumunta ako sa likod.. hinanap ko sa paligid ng donbosco ang sinasabi ni kuya na amado na eskwelahan nya daw. Pero wala akong Makita. Kumakagat na ang dilim pero wala pa rin ako nakikita maski konsensya ni Amado.. kaya bumalik na ako sa Don Bosco upang umaten ng graduation.. pag balik ko.. tapos na ang programa.. grumaduate na silang lahat.. nakahubad na ang kanilang mga toga.. pumapara na ng pedicab ang ilan.. sa di kalayuan may nakita akong tigre.. este, tatay kop la na nagmumukang tigre na sa galit. Pero friendly naman ang approach ko sa tatay ko.. “Pa ano na po nangyari? Hindi ba tuloy ang graduation?” pero sinigawan ako ng tatay ko.. “PUTRAGIS KA SAN KA BA NAGPUPUNTA?! UMUWI NA NGA TAYO! DIMONYONG BATA KA!” in short.. galit nga si papa.. Nalaman ko nlng sa mga chismisan.. nung tinawag pla pangalan ko.. “Floralde, Allan C.”.. umakyat ang papa ko sa kabilang side ng stage pero walang gwapong dumating.. inulit uli ng announcer.. “Floralde Allan C.” pero wala pa rin.. kya nilakasan na niya “FLORALDE, ALLAN C.” pero walang gwapo kahit cute manlang na dumating.. kya sa gitna ng stage.. naisip nlang ng tatay ko na isuot nya nlng sa sarili nya ang medal at sampaguitang dapat eh sakin nya isusuot.. sabay walk out sa stage. Hiyang hiya ako nun sa tatay ko.. pero nandun nay un eh.. at isa pa.. bata pa ako nun, puro laro ang nasa isip at puno ng imahinasyon ang utak.. Pero naulit ang pagkawala ako nung college ako.. kasama ko mga ka-brod ko sa isang kilalang Fraternity sa PLM.. pumunta kami sa jollibee sa intramuros.. bakante ang pila.. sakto gutom na gutom kami dun dahil sa kakalakad sa SM manila para magabang ng free taste sa supermarket.. pero walang dumating na free taste.. ng tinanong na ng crew ng jollibee ang order namin.. sinigaw ko na ang akin.. “isang big mac miss, ice tea ung drinks” sinagot ako ng crew.. “sir naliligaw po ata kayo..” nagpantig ang tenga ko sa sinabi nya kaya.. “pwede ba miss d ako nakikipagbiruan.. hindi ako naliligaw.. nagugutom na ako pl slang isang big mac..” pero pinahiya ako ni crew.. “si jollibee po kasi ito..” ng tiningnan ko ang paligid ko.. pinagtitinginan pla ako at pinagmamasdan ng mga nakapila sa likod ko.. sa tabi ko.. ni jollibee na mascot.. nung cute na nasa bandang kanan nakaupo.. ng mga ka-brod ko.. ng manager ng jollibee at ng malaking mama sa tabi ko na may t-shit na nakasulat ay “I love you sabado..” ngayon.. wala na ako sa pinas.. wala na ako sa donbosco o kokehiyo.. nandito na ako sa ibang mundo kung saan walang kulturang Pilipino.. malamang pati dito.. mawawala din ako..